De Eeuwige Lente van Auguste Rodin

De Eeuwige Lente van Auguste Rodin

De Eeuwige Lente, ook bekend als Zephyr en Aarde of Liefde en Psyche, is waarschijnlijk een van de meest emblematische voorstellingen van hartstochtelijke liefde. Dit brons, afgeleid van de Torso van Adele, met een donkerbruine en groene patina, was oorspronkelijk bedoeld als groep voor de Porte de l'Enfer, maar is nooit opgenomen, zoals De Kus. Het werk werd wel tentoongesteld op de Salon van 1898.

Deze sculptuur van een passionele omhelzing van een naakt paar heeft een krachtige emotionele en mogelijk autobiografische dimensie. Hoewel getrouwd met Rose Beuret Mignon, ontmoette Rodin Camille Claudel in 1882 toen Alfred Boucher, haar leraar beeldhouwen, hem haar leerlingen toevertrouwde. Hij werd snel verliefd op de jonge vrouw. Dit werk weerspiegelt dan ook de gevoelens van de meest opmerkelijke beeldhouwer van het einde van de 19e eeuw.

Rodins sierlijke beweging doet denken aan achttiende-eeuwse beeldhouwkunst, maar de erotiek van zijn compositie onderscheidt hem van zijn voorgangers. Terwijl Canova zijn figuren liever wat afstandelijk weergaf, verweefde Rodin ze met elkaar.
Het beeld verbeeldt een erotische liefde die vertienvoudigd wordt door de sensualiteit van het gebogen lichaam, dat zich uitstrekt naar de lippen van de mannelijke figuur. De man, met zijn stijgende curve, domineert de compositie net als de vrouwenfiguur. De twee geliefden houden elkaar hartstochtelijk vast.

L'Eternel Printemps was een groot succes en is meerdere malen vertaald in brons en marmer. Rodin heeft in de loop der jaren ook een paar variaties gemaakt. Deze versie is het meest gangbare model en wordt gebruikt door de gieterij Barbedienne, die in 1898 de publicatierechten van de bronzen versie verwierf. Dit model werd in vier maten geproduceerd gedurende meer dan twintig jaar tussen 1898 en 1918.