Roger Capron urodził się w 1922 w Vincennes. Wyszkolony w sztuce użytkowej, wcześnie zainteresował się rysunkiem, malarstwem i technikami dekoracyjnymi. W 1946, przeniósł się do Vallauris, swoje pierwsze studio otworzył u szczytu artystycznego renesansu. Był to decydujący punkt zwrotny w jego karierze. Odegrał aktywną rolę w powojennym odrodzeniu francuskiej ceramiki, współpracując z warsztatami i projektantami, którzy pomogli rozwinąć produkcję Vallauris w kierunku bardziej nowoczesnego i osobistego podejścia.
Wczesne prace Caprona wpisują się w estetykę łączącą prostotę formy i bogactwo kolorów Kolorowe emalie. Opracował dekoracyjne słownictwo oparte na stylizowane motywy, motywy te są inspirowane naturą, postacią ludzką lub znakami graficznymi. Motywy te pojawiają się na talerzach, kafelkach, wazonach i muralach. Jej prace łączą w sobie użyteczność i artystyczną ekspresję oraz łączą design, materiał i kolor.
W latach 50-tych Capron założył studio l'Atelier Capron, stało się to zorganizowanym biznesem produkującym szeroką gamę przedmiotów dekoracyjnych i użytkowych. Jego prace ewoluowały w kierunku bardziej geometrycznej i architektonicznej estetyki. Zaprojektował stoły ozdobione płytkami ceramicznymi, należą do nich tace dekoracyjne, ściany panelowe, płytki zintegrowane z architekturą oraz zespoły dekoracyjne do budynków publicznych i prywatnych. Ten wymiar architektoniczny odgrywa coraz ważniejszą rolę w jego pracy.
Badania Caprona nad teksturami, reliefami i efektami emalii pozwoliły mu stworzyć żywe powierzchnie, ożywione światłem. Kolor odgrywa kluczową rolę w jego kompozycjach. Eksploruje wariacje między matowymi, błyszczącymi, spękanymi i nieprzezroczystymi szkliwami, wykorzystując ceramikę jako medium do ekspresji artystycznej. Jego paleta ujawnia wielką wrażliwość na kontrasty i modulacje chromatyczne.
W latach 60. i 70. jego prace zyskały międzynarodowe uznanie. Otrzymał kilka nagród za swój wkład we współczesną ceramikę. Jednocześnie kontynuował produkcję szerokiej gamy przedmiotów użytkowych, mebli i dzieł artystycznych, dostosowując się do zmieniających się gustów i popytu.
Jego kariera charakteryzowała się konsekwencją rozpoznawalnego języka dekoracyjnego, opartego na stylizacji, harmonii kolorów i integracji ceramiki z życiem codziennym i architekturą. Aż do swojej śmierci w 2006, capron kontynuuje eksplorację materiału ceramicznego i odnawia jego formy i motywy.
Dziś prace Rogera Caprona są szczególnie poszukiwane. Jego stoły kaflowe, panele dekoracyjne, płytki i przedmioty świadczą o witalności dwudziestowiecznej ceramiki francuskiej i istotnej roli Vallauris jako centrum kreatywności.
