Mathurin Moreau urodził się dnia 18 listopada 1822 r w Dijon, w rodzinie złotników i rzeźbiarzy. Jego ojciec wprowadził go w sztukę modelowania i rzeźby od najmłodszych lat, a w 1841, l'Paryska Szkoła Sztuk Pięknych, gdzie studiował u takich mistrzów jak Jules Ramey oraz Auguste Dumont. W następnym roku, w 1842, został nagrodzony Drugie Grand Prix de Rome z jego pracą" Diodeme biorąc Palladium", nagradzając jego początkujący talent. 

Zadebiutował publicznie na Salon z 1848 r, pod koniec XIX wieku zaprezentował "L'Élégie", dzieło, które przyniosło mu znaczną uwagę. Przez całą swoją długą karierę wyróżniał się różnorodnością swoich prac, od rzeźb pogrzebowych po dekoracje miejskie, grupy alegoryczne, postacie mitologiczne, pomniki pamiątkowe i fontanny. Jego prace często pojawiały się w przestrzeni publicznej lub w architekturze cywilnej, nadając mu wysoki i trwały profil. 

Pomiędzy 1849 i 1879, mathurin Moreau współpracuje z Fonderie du Val d'Osne, został jednym z jej dyrektorów, pomagając w dystrybucji jego modeli z żeliwa i brązu na dużą skalę. To partnerstwo sprawiło, że jego prace stały się dostępne dla szerokiej publiczności i doprowadziło do instalacji wielu jego rzeźb w budynkach publicznych i willach we Francji i za granicą. 

Na Wystawie Powszechnej w 1855, został odznaczony medalem drugiej klasy; został odznaczony medalem pierwszej klasy w 1878, to medal honorowy na Salonie w 1897 nagrody co zwieńczyło jego bogatą i zróżnicowaną karierę. Oprócz uznania artystycznego, miał również znaczącą karierę cywilną: wybrany na burmistrza 19ᵉ dzielnica Paryża z 1879, łączył obowiązki miejskie z twórczością artystyczną aż do swojej śmierci w 1912. 

Jego prace, wierne kanonom stylu akademickiego, faworyzują równowagę, delikatny modelunek, wyrafinowanie i alegoryczny lub monumentalny charakter. Niektóre z jego najbardziej niezwykłych dzieł z marmuru, brązu lub czcionki zajmują przestrzeniach publicznych i muzeach. Niezależnie od tego, czy chodzi o posągi, popiersia, fontanny czy pomniki, Mathurin Moreau połączył karierę artysty z głębokim zrozumieniem zamówień publicznych i monumentalnych rzeźb. 

W ten sposób Mathurin Moreau pozostaje znaczącą postacią francuskiej rzeźby akademickiej XIX wieku, uosabiając tradycję, technikę, adaptację form rzeźbiarskich do miejskiej nowoczesności i rozprzestrzenianie się sztuki w społeczeństwie. Jego gęsta i różnorodna twórczość jest trwałym świadectwem oficjalnej i obywatelskiej sztuki jego czasów.