Marc Baumann begon zijn artistieke opleiding aan deÉcole Nationale Supérieure des Arts Décoratifs tussen 1940 en 1947, werkte in de Raymond Legueult, dit gaf hem een solide academische achtergrond in de beeldende kunst. In 1945 kreeg hij de François-Desnoyer workshop ereprijs, deze onderscheiding stimuleerde zijn inzet voor creatie. In de jaren 1950 ontwierp hij wandtapijten voor de productie in Aubusson en voor de fabricage van Gobelins werken zoals Lente (1950) of Gedicht aan de zee (1951) getuigen van zijn betrokkenheid bij de revival van kunsttapijten.
Geleidelijk evolueerde zijn werk: naar 1980, marc Baumann maakt de overstap naar abstractie. Deze verandering markeerde een stilistische vernieuwing en een verkenning van vormen, kleuren en composities zonder traditionele figuren. Hij gebruikt verschillende technieken, waaronder olieverf op doek en lithografie, dit tekenen wat haar in staat stelt om een persoonlijke plastische taal te verfijnen en te experimenteren met materialen, gebaren en ruimte.
Zijn werk wordt regelmatig tentoongesteld: in Parijse galerieën in de jaren 1970 en 1980, daarna op talrijke salons zoals de Salon d'Automne, de Salon des Réalités Nouvelles en de Salon des Peintres du Mantois. Verschillende solotentoonstellingen markeerden zijn carrière en bevestigden de erkenning van zijn werk. Zijn werk blijft de aandacht trekken op veilingen en retrospectieven (met name in 1999, 2001 en begin 2016), wat zijn blijvende plaats in het Franse artistieke landschap bevestigt.
Het oeuvre van Marc Baumann wordt gekenmerkt door een diversiteit aan media en een constante zoektocht naar een evenwicht tussen plastische strengheid en formele vrijheid. Zijn wandtapijten, schilderijen en litho's getuigen van een meesterschap in techniek en een verlangen om de relatie tussen textuur, kleur en abstractie te onderzoeken. Sommige van zijn werken bevinden zich in openbare collecties, met name de Nationaal meubilair en Nationaal kunstnijverheidscentrum, dit is een teken van institutionele erkenning van zijn werk.
Marc Baumann is een kunstenaar met een engagement op lange termijn, die erin geslaagd is om traditie via academische opleiding en het werk van wandtapijten en moderniteit, het integreren van abstractie en het diversifiëren van artistieke praktijken. Zijn meervoudige en coherente werken dragen bij aan het geheugen van de Franse abstracte kunst in de tweede helft van de XXᵉ eeuw en getuigen van het voortbestaan van een artistieke benadering gebaseerd op formele eisen, experiment en continuïteit.
