Otto Gutfreund urodził się w 1889 rokuw miejscowości Dvůr Králové w Czechach. Studiował rzeźbę w Pradze, a następnie kontynuował naukę w Paryżu, gdzie odkrył badania artystyczne, które kształtowały europejską awangardę w tym czasie. Jego przybycie do stolicy Francji stanowiło decydujący punkt zwrotny, ponieważ zanurzył się w środowisku artystycznym i napotkał trendy, które będą miały trwały wpływ na jego twórczość.
W latach poprzedzających pierwszą wojnę światową Gutfreund stał się jednym z pionierów rzeźby kubistycznej. Interesował go związek między masą, objętością i fragmentacją, przenosząc do rzeźby zasady kubizmu rozwinięte w malarstwie. Jego prace z tego okresu charakteryzują się rygorystyczną konstrukcją, fragmentarycznymi powierzchniami i geometryczną organizacją formy. Są świadectwem poszukiwań, w których postać ludzka jest rozbita zgodnie z logiką architektoniczną, zachowując jednocześnie ekspresyjną obecność.
Wojna przerwała jego karierę. Został wzięty do niewoli i spędził w niej kilka lat. Po powrocie, na początku lat dwudziestych, jego język ewoluował w kierunku spokojniejszej rzeźby, często figuratywnej, przy jednoczesnym zachowaniu dużej dbałości o objętość. Tworzył prace, które łączyły w sobie prostotę formy, wyrazistość profilu i poczucie monumentalności.
W latach 20. Gutfreund realizował również zamówienia publiczne i tworzył rzeźby do przestrzeni miejskich, co pozwoliło mu rozwinąć dorobek łączący czytelność, równowagę i mistrzostwo kompozycji. Okres ten potwierdził jego zdolność do przełożenia swoich formalnych badań na bardziej przystępne prace, bez porzucania rygoru nabytego w ramach kubistycznej awangardy.
Jego twórczość odzwierciedla karierę naznaczoną napięciem między eksperymentowaniem a powrotem do klasycyzmu. Pierwsza, kubistyczna faza eksplorowała granice między rzeźbą a konstrukcją architektoniczną. Druga, bardziej figuratywna faza ukazuje artystę starającego się pogodzić nowoczesność z humanizmem. Ta dwoistość nadaje jego twórczości szczególną głębię w kontekście rzeźby europejskiej początku XX wieku.
Otto Gutfreund zmarł w Pradze w 1927 roku. Pozostawił po sobie dorobek, który zajmuje ważne miejsce w historii nowoczesnej rzeźby. Jego kubistyczne badania są jednym z najważniejszych wkładów w transformację trójwymiarowego języka w pierwszej połowie XX wieku.
