Raoul Dufy werd geboren in 1877 in Le Havre. Hij studeerde in zijn geboortestad voordat hij naar Parijs en de École Nationale des Beaux-Arts verhuisde, waar hij het artistieke onderzoek van de late 19e eeuw ontdekte. Zijn ontmoeting met fauvisme aan het begin van de twintigste eeuw was een belangrijke mijlpaal. Hij maakte gebruik van een vrij en duizelingwekkend kleurgebruik, gekenmerkt door krachtige streken en heldere helderheid, terwijl hij een expressieve en soepele tekening behield.
Vanaf de jaren 1910 ontwikkelde Dufy een persoonlijke stijl die zich geleidelijk verwijderde van het fauvisme. Hij gaf de voorkeur aan een kalligrafische lijn, zijn tekeningen zijn snel, bijna muzikaal, en hij combineert ze met lichte, vlakke kleuren. Deze speciale relatie tussen tekening en kleur werd een van de handtekeningen van zijn werk. Hij beeldde havens, regatta's, kusttaferelen, werkplaatsen, bloemen en tuinen uit met een gevoeligheid waarin beweging en licht een centrale rol speelden.
Zijn interesse in decoratieve kunst was een essentieel onderdeel van zijn carrière. Dufy creëerde stoffen, en keramiek, en decoratieve panelen, en gravures en illustraties, hij werkte samen met Franse huizen en droeg bij aan de ontwikkeling van de moderne decoratieve kunst. Zijn bloemmotieven, arabesken en kleurharmonieën weerspiegelen een diep begrip van visuele ritmes en decoratieve effecten.
In de jaren 1920 en 1930 liet Dufy zijn stijl verder gelden in composities waarin het perspectief vrijer werd en de lijn een dominant element. Zijn muziekscènes, orkesten en instrumenten getuigen van zijn voorliefde voor onderwerpen die verband houden met geluid en beweging. Hij creëerde ook uitgestrekte openbare decors, waaronder monumentale panelen voor internationale tentoonstellingen, die zijn vermogen laten zien om zijn grafische taal naar grootschalige formaten te transponeren.
In zijn werk is kleur minder beschrijvend dan suggestief. Het creëert een sfeer, roept een klimaat op en organiseert de picturale ruimte. Dufy was vooral geïnteresseerd in de manier waarop blauw, groen of roze de lucht, het licht of de vibratie van een landschap konden uitdrukken. Zijn composities vallen op door hun beheerste spontaniteit, de frisheid van hun palet en de schijnbare lichtheid van hun zorgvuldig overwogen lijnen.
Raoul Dufy bleef werken tot zijn dood in 1953. Hij heeft een zeer gevarieerd oeuvre nagelaten waarin schilderkunst, tekenkunst, gravure en decoratieve kunsten elkaar beïnvloeden. Zijn werk neemt een belangrijke plaats in in de geschiedenis van de Franse kunst van de twintigste eeuw en illustreert een benadering waarin het plezier van het oog, de helderheid van de compositie en de innerlijke muziek van de lijn een unieke en blijvende esthetiek definiëren.
